Σεπτέμβρης: Ένας μήνας φορτωμένος με πολλές διαφορετικές για τον καθένα μας σκέψεις και συναισθήματα. Για τους περισσότερους οι διακοπές έχουν τελειώσει μαζί με την ξενοιασιά και ανεμελιά. Η καλοκαιρινή ευφορία δίνει συχνά την θέση της σε περίσκεψη, αίσθηση νέων ευθυνών, άγχος και μελαγχολία. Αναπολούμε όσα πριν λίγο καιρό απολαύσαμε, όλα εκείνα που μας βοήθησαν να κάνουμε διάλειμα από τις καθημερινές έννοιες και προβλήματα. Εικόνες χρώματα και συναισθήματα δημιουργούν νοσταλγική διάθεση και αναπόληση. Το θερμόμετρο αποκτά νέα δεδομένα και οι πρώτες ψιχάλες ανυπομονούν να κάνουν την εμφάνιση τους.

Όμως η καθημερινότητα συνεχίζει να είναι παρούσα με τις δικές της απαιτήσεις και υποχρεώσεις. Τα παιδιά αρχίζουν ξανά σχολείο, κάτι που συνεπάγεται ατελείωτο τρέξιμο ψώνια και πολλά έξοδα. Το σπίτι θέλει την δική του φροντίδα αρχίζοντας από απλά πρακτικά θέματα μέχρι πιο σύνθετα ζητήματα οργάνωσης και λειτουργικότητας. Τα οικονομικά αποθέματα έχουν λιγοστέψει ενώ παράλληλα οι λογαριασμοί καταφθάνουν ζητώντας με αμείλικτο κ’ επιτακτικό τρόπο την πληρωμή τους. Και ανάμεσα σ’ όλα αυτά η αδιόρατη Σεπτεμβριάτικη μελαγχολία που έρχεται να καλύψει τις σκέψεις και την διάθεσή μας.

Θα μπορούσαμε ίσως ν’ αντιμετωπίσουμε τα πράγματα με κάποιον άλλον τρόπο ώστε να νιώθουμε πιο ανάλαφροι και ήρεμη πιο χαρούμενοι κ’ αποδοτικοί? Μπορούμε να προσαρμοστούμε στην «μετά το καλοκαίρι» εποχή, πιο άμεσα και πιο αποτελεσματικά?

Ας ξεκινήσουμε με το θέμα σχολείο και παιδιά. Όλα μπορούν να γίνουν αν ξεφύγουμε από την τελειομανία και την νοοτροπία του «διαγωνιζόμενου» , αν δεν αγωνιούμε για την βαθμολογία πού θα αποκτήσουμε για την ταχύτητα και τις επιδόσεις μας. Κανείς δεν μας ζητάει να κάνουμε ρεκόρ ούτε και η προσωπική μας αξία κρίνεται από το πόσο γρήγορες και ικανές μαμάδες είμαστε στην προετοιμασία των παιδιών για το σχολείο. Ας μιλήσουμε με τα παιδιά μας κι ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τις πραγματικές τους ανάγκες κι όχι εκείνες που εμείς φανταζόμαστε ότι έχουν.

Συχνά στην επιθυμία μας να μη νιώσουμε μειονεκτικά απέναντι στ’ άλλα παιδιά, τα εφοδιάζουμε με χίλια δύο πράγματα από τα οποία ελάχιστα είναι εκείνα που χρειάζονται και θέλουν. Ας κάνουμε την επιλογή σχολικών και ρούχων, παρέα με τα παιδιά, χαλαρά και χαρούμενα. Μπορούμε να μετατρέψουμε την διαδικασία και σε δική μας χαρά, μαζί με τα παιδιά αντί να αγχωνόμαστε κάνοντας κούρσα με τον χρόνο και τα νεύρα μας.

Όσον αφορά δε το στρώσιμο για διάβασμα, ας αφήσουμε το παιδί κατ αρχήν να δει τα γύρω του μόνο κι ύστερα σπεύδουμε να το βοηθήσουμε. Πόσο συχνά ακούμε μαμάδες να χρησιμοποιούνε το πρώτο πληθυντικό πρόσωπο «γραφτήκαμε στο σχολείο, αγοράσαμε τσάντα, κάναμε αγιασμό, γνωρίσαμε την καινούρια δασκάλα».
Δεν είναι απαραίτητο να στεκόμαστε πάνω από τα παιδιά έτοιμες να διορθώσουμε το παραμικρό λάθος τους και να επισημαίνουμε τις αδυναμίες τους. Ας τους αφήσουμε την πρωτοβουλία και τον χρόνο προσαρμογής κι ας μείνουμε διακριτικά στα μετόπισθεν περιμένοντας εκείνα να ζητήσουν την βοήθεια η την συμπαράσταση μας.

Ας συνεχίσουμε με την φθινοπωρινή μελαγχολία. Μπορεί να έχουμε πάρει την απόφαση ότι οι διακοπές τελείωσαν τυπικά, εμείς όμως δεν είμαστε υποχρεωμένοι να παρατήσουμε εντελώς την νοοτροπία και την συμπεριφορά που την διέπουν. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι μπορεί να ξεκλέβουμε χρόνο, έστω και λίγο, για να ξαναπαίρνουμε γεύση από ό,τι όμορφο απολαύσαμε. Αυτό ίσως είναι μια βραδιά τετ α τετ με τον σύντροφό μας στην παραλία κι ένα μπουκάλι κρασί η μια μουσική εκδήλωση, μια συναυλία, μια μονοήμερη εκδρομή.

Αν ο καιρός δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο ας γίνουμε το «καλό το παλικάρι που ξέρει κι άλλο μονοπάτι» αλλάζοντας ενδεχομένως χώρο, χρόνο τρόπο. Δεν είναι απαραίτητο να πέσουμε στην παγίδα που λέει «πάει τέλειωσε το καλοκαίρι, τώρα ξαναρχίζει η ρουτίνα και τα προβλήματα». Δίπλα στις στις όποιες καθημερινές απαιτήσεις μπορούμε ν αφήσουμε χώρο και για μας. Δεν είναι πολυτέλεια, δεν είναι κάτι περιττό δεν είναι προνόμιο των αργόσχολων. Είναι ένα απλό μικρό κάτι που μπορεί να βάζει την δική του χαρούμενη πινελιά στην παλέτα της διάθεσής μας.

Από την άλλη και η φθινοπωρινή μελαγχολία έχει τα θετικά της όταν γλυκαίνει και γίνεται φίλη μας, όταν μπορούμε να την αξιοποιήσουμε σε κάτι, όταν μπορέσουμε να την κάνουμε δημιουργία, έμπνευση, χαλάρωση ξεκούραση, αποφόρτιση, ηρεμία. Αντί να στεναχωριόμαστε για ό,τι έφυγε ας μάθουμε να καλωσορίζουμε όσο πιο αποδοτικά μπορούμε ό,τι έρχεται.

Όσον αφορά τώρα τα θέματα του σπιτιού και τα οικονομικά μπορούμε να κάνουμε αναπροσαρμογές και νέα προγράμματα ,Δεν θα μας βοηθήσει σε τίποτε το να μεμψιμοιρούμε για τις ατελείωτες δουλειές που έχει το σπίτι μετά το καλοκαίρι. Όλα μπορούν να διευθετηθούν σιγά-σιγά. Κανείς δεν μας κυνηγάει. Εμείς αναμετριόμαστε με τον χρόνο υποχρεώνοντας τον εαυτό μας σε αγώνα ταχύτητας χωρίς τέρμα και χωρίς ουσιαστικό έπαθλο. Ας γίνουμε «λίγο χειρότερες» νοικοκυρές αλλά περισσότερο ήρεμες και χαρούμενες γυναίκες. Τα νέα δεδομένα μπορούν συχνά να μας εμπνεύσουν για αλλαγές.

Αν επωφεληθούμε βάζοντας χιούμορ και ανάλαφρη διάθεση μπορούμε να απολαμβάνουμε μια πιο ανθρώπινη και ευχάριστη καθημερινότητα, ακόμη κι αν χρειαστεί να κάνουμε περικοπές στον οικογενειακό προυπολογισμό , ακόμη κι αν δεν έχουμε την άνεση της.. κάποιας σπατάλης. Η διασκέδαση, η ψυχαγωγία, η χαρά κι η ευχαρίστηση δεν είναι μόνο συνάρτηση των πολλών χρημάτων. Δεν είναι μόνον προνόμιο της οικονομικής άνεσης.«Υλικά»

  • Σεπτέμβρης στην πόλη
  • Φροντίδα των παιδιών για το σχολείο.
  • Απαιτήσεις για το νοικοκυριό
  • Οικονομική στενότητα
  • Μελαγχολική διάθεση

Πετάμε την τελειομανία και την νοοτροπία του «εξεταζόμενου» σε διαγωνίσματα. Βάζουμε τα υλικά μας στο μίξερ αναμειγνύοντάς τα με χαλαρή διάθεση και προσαρμοστικότητα στα νέα δεδομένα, χρόνο για μας και χαμηλούς τόνους. Μπορούμε να έχουμε ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ευχάριστο αποτέλεσμα.